ΑΛΗΘΙΝΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ ΠΟΥ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΑΝ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ

Ήρθαν στην Ευρώπη για να βρουν ένα καλύτερο μέλλον. Πέρασαν πολλές δύσκολίες, συνάντησαν εμπόδια αλλά δεν το έβαλαν κάτω. Και έτσι κατάφεραν να πετύχουν πραγματικά και να ενταχθούν στην ευρωπαϊκή οικογένεια.

Η Maryam Salehi (Γερμανία), ο Abdullah Sarbaz (Γαλλία) και ο Mohamed Keita (Ιταλία) άφησαν την πατρίδα τους και ήρθαν στην Ευρώπη για να μπορέσουν να διεκδικήσουν κάτι καλύτερο για τη ζωή τους.

Η Maryam ζει στη Γερμανία. Επισημαίνει πως η προσαρμογή είναι αναγκαία για τους μετανάστες που έρχονται στην Ευρώπη. “Οι Γερμανοί σκέφτονται: οι πρόσφυγες πρέπει να βρούνε δουλειά. Αλλά σύμφωνα με τη δική μου εμπειρία, εγώ πάντα έβλεπα ότι ως πρόσφυγας πρέπει να είσαι δυο φορές καλύτερος… σε σύγκριση με έναν Γερμανό. Μερικές φορές δεν είναι και τόσο απλό, αλλά όπως και να ‘χει, τα κατάφερα”, λέει.

Ο Abdullah μένει στη Γαλλία. Αν και για αυτόν ήταν δύσκολα επειδή δε μιλούσε γαλλικά, τα κατάφερε με τη βοήθεια των νέων του φίλων. Όπως λένε οι φίλοι του ο Abdullah είναι μία από τις καλύτερες ιστορίες ένταξης καθώς σήμερα εργάζεται και παράλληλα σπουδάζει.

Ο Mohamed βρέθηκε στην Ιταλία. Ζούσε ακόμα στο σταθμό Τερμίνι της Ρώμης και αποφάσισε να αρχίσει να φωτογραφίζει τους άστεγους που έμεναν μαζί του στο δρόμο. Του έγινε πραγματικό πάθος, και μετά από λίγο καιρό, μία από τις φωτογραφίες του, με τίτλο «Μένω στο Τερμίνι», κέρδισε βραβείο και παρουσιάστηκε στο Metropolitan Museum της Νέας Υόρκης. “Η πιο σημαντική αξία στη ζωή για μένα είναι να συμβάλω και να πετύχω μια ουσιαστική αλλαγή με τη συμβολή μου”.

Η Ευρώπη χρειάζεται άτομα σαν την Maryam, τον Abdullah και τον Mohamed.  Τη στιγμή που πολλά κράτη μέλη της ΕΕ γυρνάνε την πλάτη στο ευρωπαϊκό σλόγκαν «ενωμένοι στην πολυμορφία», είναι σημαντικό να θυμόμαστε τις ευρωπαϊκές αξίες της φιλοξενίας και της αλληλεγγύης. Επίσης πρέπει να γίνει μια μεγάλη προσπάθεια για πολιτικές ένταξης που θα ωφελήσουν όχι μόνο τους πρόσφυγες αλλά και τις χώρες υποδοχής.