ΚΑΚΟΜΕΤΑΧΕΙΡΙΣΗ ΚΑΙ ΒΙΑ ΟΔΗΓΟΥΝ ΑΝΗΛΙΚΟΥΣ ΣΤΗ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ – Τα αποκαλυπτικά στοιχεία της UNICEF

Αντιμέτωπα με την κακομεταχείριση και τη βία στη Λιβύη, χιλιάδες παιδιά από την Αφρική διαφεύγουν στην Ιταλία μέσω της Μεσογείου, τα περισσότερα ασυνόδευτα και εντελώς απροετοίμαστα για το τι θα βρουν στην Ευρώπη, ανακοίνωσε σήμερα το Ταμείο των Ηνωμένων Εθνών για την Παιδική Ηλικία (UNICEF).

Στην πλειονότητά τους, οι ανήλικοι μετανάστες από την Αφρική εγκαταλείπουν τις πατρίδες τους χωρίς να το γνωρίζουν οι γονείς τους, συχνά εξαιτίας ενδοοικογενειακών εντάσεων ή ενδοοικογενειακής βίας, και δεν έχουν κατ’ ανάγκη σκοπό να φθάσουν στην Ευρώπη, αλλά συχνά αναζητούν εργασία σε κοντινές χώρες, έδειξε μια μελέτη της

Eκατοντάδες μικροί πρόσφυγες και μετανάστες κατήγγειλαν σε στελέχη της UNICEF στην Ιταλία ότι απήχθησαν, ή ότι αιχμαλωτίστηκαν και κρατήθηκαν φυλακισμένοι στη Λιβύη, ότι έγιναν μάρτυρες ακραίας βίας με θύματα άλλους μετανάστες, και κατόπιν εξαναγκάστηκαν να κάνουν τον επικίνδυνο διάπλου της Μεσογείου για να φθάσουν στην Ευρώπη.

Τουλάχιστον 20.000 μετανάστες βρίσκονται φυλακισμένοι στη Λιβύη, σύμφωνα με τον Διεθνή Οργανισμό Μετανάστευσης (ΔΟΜ).

Η μελέτη της UNICEF, η οποία βασίστηκε σε συνεντεύξεις με 850 παιδιά ηλικίας 15 ως 17 ετών, κατέληξε στο ότι λιγότερα από τα μισά εξ όσων έφθασαν στην Ιταλία ήθελαν στην πραγματικότητα να πάνε στην Ευρώπη, και ότι σε πολλές περιπτώσεις τα ταξίδια τους έγιναν τμηματικά και μερικές φορές κράτησαν πάνω από δύο χρόνια.

Πάνω από 7 εκατομμύρια παιδιά στη δυτική και στην κεντρική Αφρική έχουν εγκαταλείψει τις εστίες τους εξαιτίας της βίας, της ανέχειας και της κλιματικής αλλαγής. Αποτελούν πάνω από τους μισούς μετανάστες σε αυτή την περιοχή, σύμφωνα με τη UNICEF.

ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΣΟΥΛΤΣ ΓΙΑ ΤΟ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟ – Στα όριά της η Ιταλία

Η Ιταλία φτάνει στα όριά της, τονίζει ο σοσιαλδημοκράτης υποψήφιος για την καγκελαρία

Η Γερμανία πρέπει να αναλάβει δράση για να αποτρέψει μία επανάληψη του 2015, όταν περίπου 890.000 μετανάστες εισήλθαν στη χώρα, τόνισε ο σοσιαλδημοκράτης υποψήφιος για τη γερμανική καγκελαρία Μάρτιν Σουλτς, μιλώντας στο πρακτορείο Reuters.

«Οι αριθμοί στην Ιταλία είναι ανησυχητικοί, χιλιάδες κάθε μέρα», δήλωσε ο Σουλτς, αναφερόμενος στα στοιχεία που δείχνουν ότι πάνω από 93.000 μετανάστες, κυρίως από την υποσαχάρια Αφρική και το Μπανγκλαντές, έχουν φτάσει στις ακτές της Ιταλίας μέχρι τώρα το 2017, αριθμός αυξημένος κατά 17% σε σχέση με την ίδια περίοδο το 2016.

«Αν δε θέλουμε μία επανάληψη αυτού που ζήσαμε το 2015, πρέπει να αναλάβουμε δράση τώρα, καθώς οι Ιταλοί φτάνουν στα όριά τους όσον αφορά στο τι μπορούν να κάνουν», πρόσθεσε, υπογραμμίζοντας πως οι άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης πρέπει να βοηθήσουν την Ιταλία, μεταξύ άλλων δεχόμενες να φιλοξενήσουν πρόσφυγες.

Ανέφερε εξάλλου ότι σήμερα μίλησε με τον πρόεδρο της Κομισιόν Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ σχετικά με την οικονομική βοήθεια που μπορούν να παράσχουν οι Βρυξέλλες στις χώρες που είναι έτοιμες να υποδεχθούν πρόσφυγες και τόνισε πως θα συζητήσει για το θέμα αυτήν την εβδομάδα με την ιταλική κυβέρνηση και την Κομισιόν.

ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ ΣΚΗΝΟΘΕΤΟΥΝ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ – Ιστορίες μέσα από τα μάτια των προσφύγων

Είναι νέοι από πέντε χώρες υποδοχής προσφύγων. Έμαθαν τι είναι κάμερα, εξοικειώθηκαν μαζί της και έβαλαν εικόνα και ήχο στις δικές τους εμπειρίες για την προσφυγική κρίση. Πρόκειται για το ντοκιμαντέρ Home new Home που συντονίζει ο κ. Κώστας Σπυρόπουλος. Το project βρίσκεται σε εξέλιξη, έχοντας ολοκληρώσει αυτή τη στιγμή το 60% του στόχου του.

Όπως δήλωσε ο συντονιστής κ. Σπυρόπουλος είναι ένα πρότζεκτ που καταγράφει με αυθεντικό τρόπο το συναίσθημα και τις αυθεντικές αντιδράσεις των ανθρώπων που πρωταγωνιστούν στην προσφυγική κρίση από την πλευρά των θυμάτων, των ανθρώπων που υποδέχονται πρόσφυγες, σε μια προσπάθεια να αποτυπωθούν οι πολλές διαφορετικές και αντιφατικές αλήθειες.

Τα νέα παιδιά θέλοντας να ξεφύγουν από τη συμβατική εικόνα που έχει δημιουργηθεί γύρω από τους πρόσφυγες και μετανάστες εκπαιδεύτηκαν στην κινηματογραφική αφήγηση σε εντατικά σεμινάρια σε Ελλάδα, Τουρκία, Ιορδανία, Λίβανο και Παλαιστίνη από καταξιωμένους σκηνοθέτες και ακαδημαϊκούς σε σχολεία, Πανεπιστήμια και μέσα στους προσφυγικούς καταυλισμούς.

Το Project HOME new HOME φιλοδοξεί μετά την ολοκλήρωση του να ταξιδέψει από τον Σεπτέμβριο σε κάθε γωνιά της Ελλάδας και να αποτελέσει και μια ευκαιρία εκπαιδευτικής κατεύθυνσης πέρα από τις κλασικές δημόσιες προβολές των ταινιών και κοινωνικής συζήτησης που θα προκαλέσουν που είναι ο βασικός στόχος.

 

 

 

Η ανεκτίμητη αξία της προσφοράς και της ανθρωπιάς Κύπριος δωρίζει την ραπτομηχανή του σε αιτήτρια ασύλου

Μια μικρή κίνηση προσφοράς μπορεί για κάποιους να είναι μια μεγάλη ανάσα ελπίδας. Έτσι και για την Celine, αιτήτρια ασύλου για οκτώ χρόνια στην Κύπρο, μια «ξεχασμένη» ραπτομηχανή έφερε ξανά το χαμόγελο στα χείλη της.

Ο κ. Κ,  ένας καλόκαρδος κύριος, ο οποίος επιθυμεί να παραμείνει ανώνυμος,  τη συνάντησε σήμερα στα γραφεία της UNHCR για να της δωρίσει μια ραπτομηχανή που βρισκόταν «ξεχασμένη στο σπίτι του», όπως αναφέρει. «Όταν διάβασα την ιστορία [της Celine] σκέφτηκα  ότι για μένα και για τη γυναίκα μου αυτή η ραπτομηχανή δεν έχει καμιά χρησιμότητα. Γι’ αυτή τη γυναίκα όμως μπορεί να σημαίνει τόσα πολλά…». «Σας ευχαριστώ πάρα πολύ. Είμαι πολύ χαρούμενη και συγκινημένη σήμερα. Σας είμαι ευγνώμων, » λέει η Celine με τον κ. Κ ν’ απαντά «Παίρνω μεγάλη χαρά όταν μπoρώ να βοηθώ και είμαι πολύ χαρούμενος που σε βλέπω τόσο χαρούμενη».

Η Celine άρχισε ήδη να κάνει σκέψεις για τη χρήση της ραπτομηχανής. «Θα ήθελα ν ’αρχίσω να ράβω Αφρικανικά ρούχα και να τα πουλώ στις λαϊκές αγορές. Μπορώ επίσης να φτιάξω μαξιλάρια, σεντόνια, οτιδήποτε» διαβεβαιώνει η Celine που έχει δίπλωμα ραπτικής. «Από μικρή παρακολουθούσα τη γιαγιά μου που έραβε κι αποφάσισα να γίνω ράφταινα,» σημειώνει.  

O κ. Κ, πατέρας και παππούς, γνωρίζει από πρώτο χέρι τι πάει να πει προσφυγιά «Βίωσα κι εγώ κάποιου είδους προσφυγιά… Νιώθω τους πρόσφυγες… Καταλαβαίνω τι πάει να πει να χάνεις τα πάντα, και να πρέπει ν ’αρχίσεις από την αρχή…» αναφέρει.  Γεννηθείς στην Αίγυπτο από Κύπριο πατέρα που είχε μεταναστεύσει στην Αίγυπτο για μια καλύτερη ζωή, ήταν μόλις εννέα χρονών όταν το 1957 αναγκάστηκε με την οικογένειά του να έρθει στην Κύπρο κατά τη διάρκεια της εξόδου και των εκδιώξεων από την Αίγυπτο, Βρεττανών και Γάλλων υπηκόων καθώς και άλλων Αιγυπτίων όπως Ελλήνων, Εβραίων, Αρμενίων. «Όταν πρωτοφτάσαμε στο λιμάνι της Λεμεσού είχαμε μόνο Ινδικά Ρούπια και δεν μπορούσαμε να πάμε στο χωριό μας. Πρώτη φορά είδα τον πατέρα μου να κλαίει… Μέχρι που ένας κύριος έδωσε στον πατέρα μου 20 δολάρια για να μπορέσουμε να μεταβούμε στο χωριό. Η μητέρα μου και τ ’αδέλφια μου ήρθαν μεταγενέστερα…» θυμάται ο κ. Κ

Σε μια εποχή όπου οι πρόσφυγες χρειάζονται τη στήριξή μας όσο ποτέ άλλοτε, τέτοιου είδους πράξεις γενναιοδωρίας είναι πηγή έμπνευσης και αισιοδοξίας.

 

Έρευνα: Οι λόγοι που πρόσφυγες και μετανάστες άφησαν τις χώρες τους

Η γενικότερη αντίληψη που επικρατεί ανά τον κόσμο σχετικά με τα αίτια της μετανάστευσης είναι ότι οφείλεται κυρίως σε οικονομικές δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι άνθρωποι αυτοί στην χώρα τους και η αναζήτηση εργασίας.

Παρόλο που έχουν περάσει ήδη δύο χρόνια μετά την έναρξη των μεγάλων μεταναστευτικών ροών υπάρχουν λίγα στοιχεία, σε σχέση με τα πραγματικά αίτια που ωθούν πρόσφυγες και μετανάστες να έρχονται στην Ευρώπη.

Η γερμανική εφημερίδα Frankfurter Allgemeine Zeitung (FAZ) παρουσιάζει τη σχετική μελέτη του Πανεπιστημίου Μίντλσεξ στο Λονδίνο σε συνεργασία με το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης η οποία διερεύνησε τα αίτια της μετακίνησης προσφύγων και μεταναστών. Η έρευνα καταλήγει στο συμπέρασμα ότι οι λιγότεροι εξ αυτών άφησαν την πατρίδα τους για οικονομικούς λόγους. Αντιθέτως, το 80% το έπραξαν, όπως δηλώνουν οι ίδιοι, εξαιτίας του πολέμου και της βίας

Όπως διευκρινίζει η γερμανική εφημερίδα, στο πλαίσιο της μελέτης ρωτήθηκαν το 2016 περίπου 750 μετανάστες στην Ελλάδα, στη Σικελία και στη Μάλτα, ενώ διενεργήθηκαν περισσότερες από 100 συνεντεύξεις.

Σύμφωνα με τα ευρήματα της έρευνας , «η πλειοψηφία πήρε τον δρόμο της φυγής λόγω διώξεων, πολέμου και πείνας. Ως συχνότερη αιτία αναφέρθηκε ο πόλεμος. Μόλις το 18% συνολικά δήλωσαν οικονομικά κίνητρα» σημειώνει η FAZ.

REFUGEES CARE CENTER – Ένα κέντρο φροντίδας για τους πρόσφυγες στη Θεσσαλονίκη

Στο Refugees Care Center, το κέντρο ημέρας προσφύγων που βρίσκεται στη Θεσσαλονίκη, λειτουργεί κάθε Τρίτη και Πέμπτη, από τις 12 μετά το μεσημέρι έως και τις 6 το απόγευμα. Εκεί, πρόσφυγες και μετανάστες έχουν την ευκαιρία να κάνουν μπάνιο, να πλένουν τα ρούχα τους, να χαλαρώσουν μ’ ένα ποτήρι τσάι ή καφέ και μερικά σνακς “σερφάροντας” στο ίντερνετ, να μάθουν ελληνικά, αγγλικά ή γερμανικά, να αποκτήσουν κάποιες δεξιότητες (π.χ. κατασκευές και ράψιμο), ενώ τα παιδιά έχουν τον δικό τους χώρο για παιχνίδι.

Η πρωτοβουλία ανήκει στην ανθρωπιστική οργάνωση Agape, που σε συνεργασία με τον Πανελλήνιο Ευαγγελικό Σύνδεσμο, στη Βόρεια Ελλάδα, κατάφερε μέσα σε λίγους μήνες να μετατρέψει έναν μουντό και πολυκαιρισμένο χώρο σε ένα λειτουργικό κέντρο φροντίδας για πρόσφυγες και μετανάστες που βρίσκονται στην πόλη.

“Την ιδέα την είχαμε συλλάβει από παλιά, ήδη από το κλείσιμο της Ειδομένης, αλλά τότε δεν είχαμε τη δυνατότητα να στήσουμε μια τέτοια δομή. Νοικιάσαμε αυτόν τον χώρο τον Ιανουάριο και μέχρι τον Απρίλιο τον διαμορφώναμε” εξηγεί στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο Δημήτρης Τσουκαλάς από την Agape.

Στον χώρο λειτουργούν συνολικά 8 μπάνια, πλυντήρια και στεγνωτήρια, διανέμονται ρούχα από δωρεές, ενώ στους αναπαυτικούς καναπέδες και τα τραπεζάκια που έχουν στηθεί στον χώρο υποδοχής άλλοι επιδίδονται σε διαδικτυακό “σερφάρισμα” και άλλοι στήνουν πηγαδάκια, ανταλλάσσοντας τα νέα της ημέρας. “Είναι μια καλή ευκαιρία να δω κάποιους φίλους, που τους ‘χάνω’ τις υπόλοιπες ημέρες της εβδομάδας, ζώντας στον δρόμο” λέει ένας νεαρός Πακιστανός, ενώ ένας Σύρος, με τη βοήθεια μεταφραστή, δίνει σε μια νεαρή εθελόντρια μια κουβέρτα για πλύσιμο.

Πακιστανοί, Νεπαλέζοι, Μαροκινοί, Αφγανοί και 2-3 οικογένειες Σύρων προσφύγων είναι οι βασικοί “θαμώνες” του Refugees Care Center. “Γράφουμε τα ονόματά τους για να ξέρουμε ποιοι είναι αυτοί που μας επισκέπτονται αλλά τους δεχόμαστε όλους” λέει ο κ. Τσουκαλάς και εξηγεί πως ενώ η αρχική σκέψη ήταν να δημιουργηθεί ένα κέντρο για οικογένειες κυρίως Σύρων προσφύγων, διαπιστώθηκε πως στη συγκεκριμένη γειτονιά ήταν άνθρωποι κυρίως άλλων εθνικοτήτων αυτοί που ζούσαν στον δρόμο ή που χρειαζόντουσαν βοήθεια.

 

ΣΟΥΛΤΣ: ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ ΚΥΡΩΣΕΙΣ ΣΤΙΣ ΧΩΡΕΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΔΕΧΟΝΤΑΙ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ – Η πρόταση του επικεφαλής του γερμανικού Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος

Οικονομικό «πέναλτι» στις ευρωπαϊκές χώρες που δεν δέχονται πρόσφυγες και, στον αντίποδα, πρόσθετη στήριξη στις συνεπείς χώρες, ζητά ο επικεφαλής του γερμανικού Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος SPD και υποψήφιος καγκελάριος Μάρτιν Σουλτς.

Υπό την προϋπόθεση ότι θα εκλεγεί καγκελάριος το φθινόπωρο, όπως μετέδωσε το ειδησεογραφικό πρακτορείο dpa, ο Γερμανός πολιτικός θέλει τη συνάρτηση αυτού του ζητήματος με το σχεδιασμό του προϋπολογισμού της Ε.Ε. Όπως αναφέρεται στο δημοσίευμα, σύμφωνα με ένα έγγραφο βασικών θέσεων που πρόκειται να παρουσιάσει την Κυριακή στο Βερολίνο ο επικεφαλής του SPD και που έχει στην κατοχή του το πρακτορείο dpa, όποιο κράτος – μέλος της ΕΕ αρνείται την αποδοχή προσφύγων θα πρέπει να υφίσταται χειρότερη οικονομική μεταχείριση.

Με βάση τα όσα αναφέρονται στο εν λόγω έγγραφο, μετά τις εκλογές του Σεπτεμβρίου, το SPD προτίθεται να διαπραγματευτεί σε επίπεδο Ε.Ε., το ζήτημα της χειρότερης οικονομικής μεταχείρισης των κρατών –μελών που δε συμμετέχουν στην κατανομή των προσφύγων εντός ΕΕ. Αντιθέτως, κράτη που παρέχουν προστασία σε πολλούς πρόσφυγες που χρειάζονται άσυλο θα πρέπει να δέχονται πρόσθετη οικονομική υποστήριξη, σημειώνεται στο δημοσίευμα.

Τα κράτη που εκπληρώνουν το καθήκον τους, θα πρέπει, σύμφωνα με το SPD, να λαμβάνουν οικονομική βοήθεια. «Κράτη που δέχονται πρόσφυγες θα πρέπει να λαμβάνουν υποστήριξη, επί παραδείγματι για την κατασκευή εγκαταστάσεων, σχολείων ή για παροχές ιατροφαρμακευτικής περίθαλψη», αναφέρεται στο έγγραφο του Μάρτιν Σουλτς. Προκειμένου να υπάρξουν κίνητρα για την οικειοθελή αποδοχή προσφύγων, είναι απαραίτητη μία πρόσθετη οικονομική υποστήριξη για κάθε χώρα που αναλαμβάνει ένα μεγάλο μέρος του βάρους, αναφέρεται επιπλέον στο εν λόγω έγγραφο.

Χορήγηση προσωρινής βίζας σε 200.000 πρόσφυγες εξετάζει η Ιταλία

Πάνω από επτά χιλιάδες μετανάστες και πρόσφυγες κατέφθασαν τις τελευταίες ημέρες στις ακτές της Ιταλίας. Το γεγονός αυτό έχει προκαλέσει αύξηση των ξενοφοβικών φαινομένων ενώ η ιταλική κυβέρνηση εξετάζει το ενδεχόμενο χορήγησης βίζας σε 200.000 πρόσφυγες.

Αναλυτικότερα, ο βρετανικός τύπος αναφέρει ότι η κυβέρνηση της Ρώμης μελετά αυτή την νέα στρατηγική, να χορηγήσει δηλαδή προσωρινή βίζα σε διακόσιες χιλιάδες μετανάστες και πρόσφυγες, οι οποίοι έχουν φτάσει στην Ιταλία με κύριο στόχο να μπορέσουν να κινηθούν ελεύθερα στις διάφορες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Σύμφωνα με τους Τάϊμς του Λονδίνου, ο Ιταλός υφυπουργός Εξωτερικών Mάριο Τζίρο επιβεβαίωσε ότι πρόκειται για ενδεχόμενο που εξετάζεται.

Σύμφωνα με τον ιταλικό τύπο η κίνηση αυτή θα μπορούσε να βασιστεί σε μια παλαιότερη ευρωπαϊκή οδηγία, η οποία είχε εγκριθεί μετά τον πόλεμο στην  πρώην Γιουγκοσλαβία ώστε να διευκολυνθεί η μετακίνηση των προσφύγων.

Είναι σαφές βέβαια, ότι κάτι τέτοιο θα προκαλούσε την έντονη αντίδραση πολλών άλλων ευρωπαϊκών χωρών. Η Ιταλία όμως, όπως τονίζουν πολλοί παρατηρητές, διαπιστώνει ακόμα μια φορά ότι υπάρχει έλλειμμα αλληλεγγύης καθώς χώρες όπως η Γαλλία, η Ισπανία και η Κροατία είναι απρόθυμες να ανοίξουν τα λιμάνια τους.

Η όλη συζήτηση για την προσωρινή βίζα,  κατά συνέπεια, ίσως ευαισθητοποιήσει για το πρόβλημα που αντιμετωπίζει η Ιταλία όσο αφορά τα ανεξέλεγκτα μεταναστευτικά ρεύματα. Ίσως ακόμα να συμβάλει στην αναζήτηση μιας πραγματικά ευρωπαϊκής λύσης η οποία θα λειτουργεί επι της ουσίας, όχι μόνον στα χαρτιά.

Κατασκήνωση δράσης στην Λέσβο – Ακτιβιστές και Πρόσφυγες ενώνουν τις φωνές τους

Τοπικοί και διεθνείς ακτιβιστές θα συναντηθούν στη Λέσβο με πρόσφυγες ακτιβιστές σε μια κατασκήνωση δράσης που στοχεύει να φέρει στο προσκήνιο την κακή κατάσταση που αντιμετωπίζουν οι πρόσφυγες που έχουν παγιδευτεί στο νησί λόγω της συμφωνίας EE Τουρκίας.

Με διοργανωτές τη Διεθνή Αμνηστία και την Αλληλεγγύη Λέσβου η κατασκήνωση δράσης φέρνει στη Μυτιλήνη ακτιβιστές από οκτώ ευρωπαϊκές χώρες μαζί με περισσότερους από δέκα τοπικούς υπεύθυνους δράσης και ακτιβιστές πρόσφυγες και θα περιλαμβάνει μα δημόσια δράση στις 21 Ιουλίου.

Σύμφωνα με τον υπεύθυνο εκστρατειών της Διεθνούς Αμνηστίας Daniel Vails η αύξηση του αριθμού των αφίξεων των προσφύγων και η αβεβαιότητα για το μέλλον τους έχει συνοδευτεί από κινδύνους σχετικά με την αδυναμία χρηματοδότησης και από κακές συνθήκες υποδοχής.

H Έφη Λατσούδη, από τις ιδρύτριες της Αλληλεγγύης Λέσβου, δήλωσε ότι ενωμένοι αποδεικνύουμε ότι οι κάτοικοι της Λέσβου καθώς και άνθρωποι από όλη την Ευρώπη είναι πρόθυμοι να υποδεχτούν τους πρόσφυγες και να μην αισθάνονται ότι εκπροσωπούνται από την απάνθρωπη πολιτική της ΕΕ.

Οι ερευνητές της Διεθνούς Αμνηστίας θα περάσουν χρόνο με τον Noori νέο Σύρο πρόσφυγα που προς το παρόν βρίσκεται υπό κράτηση στη Μόρια ύστερα από επτά μήνες κράτησης στο αστυνομικό τμήμα της Μυτιλήνης υπό άθλιες συνθήκες Ο Noori κινδυνεύει να γίνει ο πρώτος αιτών άσυλο που επιστρέφεται επισήμως από την Ελλάδα με βάση το γεγονός ότι η Τουρκία θεωρείται ασφαλής χώρα στο πλαίσιο της συμφωνίας EE Τουρκίας.

Πήραν τον νόμο στα χέρια τους Ακροδεξιοί προσπαθούν να απομακρύνουν μετανάστες να φτάσουν στην Ευρώπη

Μέλη ακροδεξιών οργανώσεων κυρίως από τη Γερμανία, Ιταλία και Γαλλία, ναύλωσαν ένα σκάφος 40 μέτρων ισχυριζόμενοι ότι θα καταπολεμήσουν την ανεξέλεγκτη μετανάστευση. Σκοπός τους είναι να εμποδίσουν τους πρόσφυγες να φτάσουν στην Ευρώπη πραγματοποιώντας περιπολίες στις ακτές της Λιβύης και της Ιταλίας.

Οι ακροδεξιοί ισχυρίζονται ότι με τον τρόπο αυτό θέλουν να προστατεύσουν την Ευρώπη και μάλιστα ο τίτλος της επιχείρησής τους φέρει το όνομα «Υπερασπιζόμαστε την Ευρώπη». Ο πραγματικός σκοπός τους φαίνεται μέσα από τις δηλώσεις του Κλεμέν Γκολάν, ηγετικού μέλους αυτού του δικτύου, ο οποίος αναφέρει ότι η ομάδα τους θέλει να συλλέξει στοιχεία που θα πιστοποιούν τη συνεργασία μεταξύ ΜΚΟ και διακινητών. Διατείνεται επίσης ότι θα διασώζουν τους παράτυπους μετανάστες και θα καλούν την ακτοφυλακή της Λιβύης ώστε να έρθουν να τους σώσουν φροντίζοντας για την ασφάλειά τους μέχρι να φτάσουν. Στόχος τους είναι οι μετανάστες να επαναπροωθούνται στη Λιβύη.

Πολλές ΜΚΟ που συμμετέχουν σε επιχειρήσεις διάσωσης στη Μεσόγειο εξέφρασαν την ανησυχία τους για την έλευση του πλοίου αυτού. Η Βερένα Πάπκε από την ανθρωπιστική οργάνωση «SOS MEDITERRANEE» δήλωσε: «Πρόκειται για ύποπτες, ένοπλες ομάδες, οι οποίες τις τελευταίες εβδομάδες και μήνες παρενοχλούν τις διάφορες ΜΚΟ. Απειλούν τα πλοιάρια και παίρνουν με τη βία τους ανθρώπους πίσω, οι οποίοι ξαναπέφτουν στη Λιβύη στο φαύλο κύκλο της βίας»

Σύμφωνα με το διεθνές, το ευρωπαϊκό και το εθνικό δίκαιο για τα κράτη μέλη της Ε.Ε απαγορεύεται η άμεση ή έμμεση (μέσω τρίτης χώρας) επιστροφή προσφύγων και αιτούντων άσυλο στη χώρα από την οποία διέφυγαν ή την απώθησή τους όταν φτάνουν στα σύνορα. Οι επιχειρήσεις απώθησης στερούν από τους ανθρώπους το δικαίωμα να εξηγήσουν τις ατομικές τους περιστάσεις και να εγείρουν τυχόν ζητήματα προστασίας ή άλλα. Κατά συνέπεια συνιστούν παραβιάσεις των διεθνών υποχρεώσεων και του δικαίου της ΕΕ.