“Κοιτάξτε με, είμαι άνθρωπος όπως και εσείς”

Στο Κέντρο Φιλοξενίας Αιτητών Πολιτικού Ασύλου στην Κοφίνου ζουν σήμερα 73 μικρά παιδιά. Οι γονείς τους και οι άνθρωποι των Ανθρωπιστικών Οργανώσεων που βρίσκονται κοντά τους, υποβοηθώντας τις κρατικές υπηρεσίες, τα μαθαίνουν να αγαπούν την Κύπρο και τον λαό της. Τα διδάσκουν ότι, όταν θα μεγαλώσουν, όπου και αν βρεθούν ή καταλήξουν στη ζωή τους, αυτό το νησί, που το λένε Κύπρο και πριν από 44 χρόνια είχε και αυτό πόλεμο και πρόσφυγες, πρέπει να το αγαπάνε. «Και όταν τα ρωτάνε τι έχουν μέσα στην καρδιά τους, θα πρέπει πάντα να λένε, ευγνωμοσύνη για την Κύπρο και τον λαό της».

Στα 46 του χρόνια, ο Τριτάν Ντότα, από την Αλβανία, ζει τα τελευταία περίπου δύο χρόνια στο Κέντρο Φιλοξενίας Αιτητών Πολιτικού Ασύλου στην Κοφίνου. Για πολιτικούς, ίσως και κάποιους άλλους λόγους, δεν μπορεί να επιστρέψει στην πατρίδα του, την Αλβανία, αλλά ούτε και στην Ελβετία όπου ζούσε πριν καταλήξει στο νησί μας. Πάνε κάτι χρόνια που ‘χει να δει τα παιδιά του ο Ντότα, ο οποίος ήταν σε στρατιωτική σχολή στην χώρα του επί εποχής Αλί Μπερίσα, αλλά για διάφορους λόγους δεν ολοκλήρωσε ποτέ τις σπουδές του.

Ο Τριτάν αξίζει σεβασμού γιατί ήταν ο άγνωστος ήρωας του Σαββάτου 17 Φεβρουαρίου, όταν εκδηλώθηκαν τα επεισόδια στο Κέντρο Φιλοξενίας. «Δεν έπρεπε να γίνει αυτό. Σίγουρα υπάρχουν προβλήματα στο Κέντρο, αλλά δεν έπρεπε να είχε γίνει αυτό. Τα 73 παιδιά και τουλάχιστον οι 250, ίσως και παραπάνω, άνθρωποι που ζούμε εδώ, δεν έχουμε κανένα πρόβλημα με τον κυπριακό λαό. Είμαστε ευγνώμονες. Είμαι και εγώ άνθρωπος. Ζω με την ελπίδα μια μέρα να γυρίσω στην πατρίδα μου. Μια μάνα με γέννησε, όπως και εσάς. Επικοινωνώ μόνο μέσω facebook με τον έξω κόσμο και με τους συγγενείς και φίλους μου. Ευχαριστώ που με δέχθηκε η Κύπρος. Θέλω να είμαι φίλος μαζί σας, όπως και εσείς θέλετε να έχετε φίλους. Είμαι ο πολιτικός πρόσφυγας Τριτάν Ντότα και δεν κινδυνεύετε από εμένα. Κοιτάξτε με, είμαι άνθρωπος όπως και εσείς. Δεν διαφέρουμε.Είμαι ο Τριτάν Ντότα και ψάχνω ένα δωμάτιο στη Λάρνακα που το ενοίκιο θα το πληρώνει η Ευρωπαϊκή Ένωση. Θέλω να φύγω από τα κάμπινγκ πολιτικών προσφύγων όπου ζω τα τελευταία χρόνια. Θέλω και εγώ επιτέλους να έχω ένα δικό μου δωμάτιο».

 

Πηγή «Φιλελεύθερος»

Διαβάστε όλο το ρεπορτάζ εδώ

http://www.philenews.com/koinonia/eidiseis/article/493396/-eimaste-anthropoi-opos-kai-eseis