ΠΡΟΣ ΑΛΛΑΓΗ ΤΟΥ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΔΟΥΒΛΙΝΟΥ – Με αργά βήματα κινείται η διαδικασία

Με εξαιρετικά αργά και δύσκολα βήματα κινείται η διαδικασία για την αναμόρφωση του κανονισμού του Δουβλίνου ΙΙΙ, που έχει στόχο την εγκαθίδρυση ενιαίου για όλα τα κράτη-μέλη συστήματος ασύλου. Ελλάδα και Ιταλία προσβλέπουν σε ένα δικαιότερο «Δουβλίνο», καθώς, σύμφωνα με τον υφιστάμενο κανονισμό, είναι υποχρεωμένες να εξετάζουν όλα τα αιτήματα ασύλου που κατατίθενται στην Ε.Ε. Ωστόσο, ορισμένες ευρωπαϊκές χώρες αντιτίθενται στην αλλαγή του κανονισμού καθώς δεν επιθυμούν να λάβουν πρόσφυγες

Οι αλλαγές στο ευρωπαϊκό σύστημα εξέτασης και απόδοσης ασύλου είναι αναγκαίες λόγω της νέας πραγματικότητας που έχει διαμορφωθεί τα δύο τελευταία χρόνια. Οπως τόνισε ο κ. Δημήτρης Αβραμόπουλος, Ευρωπαίος επίτροπος Μετανάστευσης, «η προσφυγική κρίση των τελευταίων δύο ετών κατέδειξε ότι, στην παρούσα μορφή του, το κοινό ευρωπαϊκό σύστημα ασύλου έχει σοβαρές διαρθρωτικές αδυναμίες. Χρειαζόμαστε ένα ανθεκτικό σύστημα χορήγησης ασύλου που θα βασίζεται στην αλληλεγγύη και τη δίκαιη κατανομή των ευθυνών. Ενα βιώσιμο και ολοκληρωμένο σύστημα, όπου καμία χώρα δεν θα αφήνεται μόνη της να αντιμετωπίζει τις μελλοντικές προκλήσεις».

Οι προσφυγικές και μεταναστευτικές ροές προς την Ευρωπαϊκή Ενωση εκτιμάται ότι τα επόμενα χρόνια θα αυξηθούν. Σύμφωνα με εκτιμήσεις της Ευρωπαϊκής Ενωσης, 1.500.000 άνθρωποι από χώρες της υποσαχάριας Αφρικής είναι έτοιμοι να εγκαταλείψουν τη χώρα τους το επόμενο χρονικό διάστημα και να αναζητήσουν καλύτερο μέλλον στην Ευρώπη. Ομως οι διαπραγματεύσεις για την αλλαγή του κανονισμού του Δουβλίνου που ξεκίνησαν πριν από ένα χρόνο, με την κατάθεση της σχετικής πρότασης από την πλευρά της Επιτροπής, δυσκολεύουν ολοένα και περισσότερο καθώς ορισμένα ευρωπαϊκά κράτη αρνούνται να πάρουν πρόσφυγες.

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, στο πλαίσιο της νομοθετικής διαδικασίας που έχει ξεκινήσει για την αναμόρφωση του κανονισμού του Δουβλίνου, έχει καταλήξει στις προτάσεις του.

Συγκεκριμένα, προτείνει την ενεργοποίηση ενός συστήματος αυτόματης μετεγκατάστασης των αιτούντων άσυλο σε άλλο κράτος-μέλος όταν μια χώρα φθάσει το 100% των αιτήσεων που μπορεί να υποδεχθεί. Παράλληλα, ο αιτών άσυλο θα πρέπει να μετακινείται αυτόματα στη χώρα όπου έχει συγγενείς, στο πλαίσιο της οικογενειακής επανένωσης. Γενικά, αν και οι αιτούντες δεν έχουν το δικαίωμα να επιλέγουν χώρα μετάβασης, ωστόσο θα πρέπει να μπορούν να εκφράζουν προτίμηση με βάση τις δεξιότητες τους. Τέλος, το Ευρωκοινοβούλιο προτείνει πενταετή περίοδο προσαρμογής για τα κράτη-μέλη που δεν διαθέτουν εμπειρία και υποδομές ώστε να προετοιμαστούν για την υποδοχή αιτούντων άσυλο.